Plej tragika kaj kompatinda momento

Plej tragika kaj kompatinda momento

reportita de Elian-J. Finbert

Mi estis ofte montrita en Saint-Bonnet-en-Champsaur hundon, kies mastro mortis. La besto iĝis blinda pro aĝiĝo, kaj pasigis sian vivon en angulo de la domo.

Iun tagon, ĝi aŭdis paŝon, kiu memorigis al li tiu, de ĝia forpasinta amiko ; ĝi subite lasis sian lokon. La viro, kiu estis enpaŝinta surhavis kunripaj ŝtrumpetojn ; la hundo estis perdinta la flarpovon sed memoris tiun specon de ŝtrumpeto kaj frotis ĝojplene sian kapon ĉe ilin, kredante, ke lian mastron revenas..

Sed la viro ekparolis : la dummomenta iluzio forsvenis.

La hundo retunis en sian angulon, dormiĝis, kaj mortis.