Ce petit poème qui n'utilise que des mots simples, et parle de choses simples est un petit bijou: tout y est si plein, si juste, si bien placé comme diraît Pascal, sa musique est si expressive ! qu'on ne peut le lire sans pleurer.
tiu poemeto uzante nenion krom simplaj vortoj kaj parolas pri nenio ol simplaj (sed fundamentaj) aferoj, estas juveleto, ĉio en ĝi estas tiom plena, efekta, "definitiva": ĝi plej bone trafas la pilkon la
ŭ la esprimo de Blazio Pascalo, tiom esprimpova, tiom muzika, kaj rezulte tiom kortuŝa, ke ĝi restu kiel ia klasikaĵo de
E-a literaturo:
La Amiko
Vi estas tiel bona !
Bona kiel freŝa pano,
Kiel la voĉ’ pardona,
Bona kiel bona sano ;
Vi ĉiam helpis kaj pardonis,
Kaj mi nenion donis,
Krom miajn larmojn sur via bona mano.
Marjorie BOULTON