Tagore - Odo al nokto - La Nuit

  Rabindranâth Tagore:

Nokto ! vualita nokto!

Estu mi via poet’!

Kelkaj staris mute en ombro via dum jarcentoj

Ho lasu, ke per mi rivelatus ties kantoj.

Sur vetur’ via sen rad’ silente

Kunprenu min mond’-al-monde migrante

En tempopalac’ vi reĝin’

Raveglora kaj senlumin’

Multe da demandsopira spirit’ kaŝe

En vian korton enŝteliĝis silente

Tra senluma domo via esplorante

Respondon petante vagis paŝ-postpaŝe.

……..

Estigu min, nokto ! ilian poeton ;

     Mi poetu vian senfundan silenton.

el: Fruktokorbo

poemo n° 20

esperantigis R. Platteau 23-28/5/2004

mais la nuit, ce trésor pour l'âme humaine, est un "patrimoine menacé", déjà mort en fait ..... et personne ne semble protester contre ce crime : Malheur à un monde où on a tué la nuit