poème d'automne

d'Emile Verhaeren:

vent' novembra

                          Sur erikej’ senfine longa jen

                          Vento kornante pri novembr’

Sur erikej jen senfine

Jenas la vent’ !

Ke ŝiras sin, pecigas sin 

Per peza spir’ batas urbojn

Jenas la vent’ !

Sovaĝa vent novembra !

Ĉe l’putoj farmbienaj

La feraj siteloj kaj pulioj

Knaras

Ĉe l’cisternoj farmbienaj

Siteloj, pulioj

knaras kaj krias

Tutan morton diras ties tristo.

Balaas vento laŭ l’bordon

La betulfolian verdon

Sovaĝa vent novembra

L’Vento mordas inter branĉoj

Al birdnestoj

L’Vento feron skrapas

Kaj lavangojn fore kombas

De Vintro l’maljuna, furiozas

Furioze la vent’,

La sovaĝa vent’ novembra.

Esperantigis Roland PLATTEAU 26/11/2003