retour, avec une dureté et une intolérance rare, de carcans moraux sur le corps

Comme le dit fort justement la chroniqueuse, "Anne", on assiste de nos jours, sans révolte, à l'incroyable retour, avec une dureté et une intolérance rare, des carcans moraux sur le corps, d'une autorité affolante sur le physique afin de toujours le transformer et l'empêcher d'être ce qu'il est destiné à être, au fur et à mesure des âges, de l'histoire, du patrimoine et de la personnalité de chacun.

"Si le sexe s'est libéré (je n'en suis pas si sûr....), le corps, au contraire est plus que jamais en prison."

"à l'heure où la femme est censée s'être libérée, la voilà soumise à d'incroyables compétitions sur le corps, faisant de sa vie une course vaine et sans issue pour troquer ce qu'elle est contre une image formatée, fade, de magazine. La richesse, la beauté, l'avenir est dans la diversité.
Tout le monde le sait (ou devrait le savoir) que ce soit en écologie, chez les cultures (et les façons de vivre, de s'habiller, etc, autant dire que le monde actuel n'en prend pas le chemin!!!) les langues , les croyance philosophiques et religieuses ! chez les gens 

( un qui le sait :  La terre est ronde, soyons-le aussi   )

Et pourtant jamais notre époque, notre planète de plus en plus uniculturelle, unilingue (devinez laquelle...) unifliquée n'a jamais tant été dogmatique et intolérante contre tout ce qui parle de vie, de diversité de personnalité tout simplement naturelle, et de plaisir individuel, et tant sous la coupe de nouveaux calotins, noirs et intolérants

source: http://www.allegrofortissimo.com/photoartissimo.htm





(tableau de Tatjana Ĥomjakova)

Comments

[Roland]

En Esperanto ni auxskultu Igorj Ĥomjakov :Venuso el Willendorf Mi tre ŝatas korpulentajn virinojn. Mi adoras iliajn pompajn formojn! Mi tre malŝatas nunajn konkursojn de virina beleco, kie ne estas korpulentaj virinoj. Kie estas solidaj bustoj? Kie estas larĝaj pugoj, korpulentaj gamboj kaj ĉarmaj ventroj? Nenio estas! Unue mi eksciis pri Venuso el Willendorf dum leciono de historio de arto en arta lernejo. Mi estis frapita. Kia estas beleco! Kun kia amo artisto reprezentis enkorpigon de sia idealo! Antikvaj artistoj de ŝtonepoko ŝatis reprezenti pompajn, korpulentajn virinojn. Oni nomas la skulptaĵojn “Venusoj de ŝtonepoko”. Ilia dimensio estas ne granda – proksimume da 20 cm. En Orienta Eŭropo oni trovis 15 tiaj skulptaĵojn kaj pli multe 50 iliajn fragmentojn. Oni faris ilin el dentego de mamuto aŭ el mola minaĵo – el mergelo. Plej fama tia skulptaĵo estas Venuso el Willendorf. Oni trovis ĝin apud vilaĝo Willendorf en Aŭstrio. Ĝia aĝo estas proksimume da 30 mil jaroj. Iuj sciencistoj opinias, ke la skulptaĵoj estas bildoj de diinoj de fekundo. Ili estas plej antikvaj dioj en historio de homaro. Aliaj sciencistoj opinias, ke la skulptaĵoj estas plej antikvaj pupoj. Ili diferencis per formoj je realaj homoj same, kiel pupo Barby ne similas plimulton de nunaj virinoj. Kiel pupo Barbie la Venusoj kvazaŭ parolis al antikvaj knabinoj: rigardu nin, elkresku same kiel ni! Estas ankoraŭ unu versio. Oni supozas, ke la skulptaĵoj estas plej antikvaj ekzemploj de erotika arto. Sed mi rigardante Venuson el Willendorf certas, ke antikva artisto simple volis esprimi sian admiron pro tiuj virinaj formoj, li volis transporti tra tempo siajn emociojn, sian ĝojon pro aspekto de tia beleco. Antaŭnelonge mi aĉetis libron pri vivo de antikvaj homoj de ŝtonepoko kaj denove tralegis artikolon pri Venuso el Willendorf. Mi tiel entuziasmiĝis pro laboraĵo de antikva skulptisto, ke ekvolis krei ion ne malpli interesajn. “Venuso sur balancilo” estas rezulto de mia laboro. Antaŭ duono de jaro en Anglio okazis konkurso de virina beleco, oni donis duan premion al korpulenta junulino. Hura! Ni venkas! Plej famaj artistoj de mondo: Tiziano el Italio, Rubens el Nederlando, Boucher el Francio, Kustodijev el Rusio kaj sennoma artisto de ŝtonepoko voĉdonas al vi, korpulentaj virinoj! Vi estas diaj kreaĵoj, fonto de nia inspiro, enkorpigo de niaj revoj kaj idealoj! Vivu Venuso el Willendorf! Vivu Venusoj de nia tempo!